Het Moeder Theresa syndroom.

Altijd voor anderen klaar staan. In je relatie degene die zich steeds maar wegcijfert voor het welzijn van je lief. Altijd het luisterend oor, maar zelf om hulp vragen, ho maar! Misschien heb jij dan wel last van het Moeder Theresa syndroom. 

Toen ik begon met Boksen met hakken, wilde ik vooral een bepaald type vrouw bereiken. Ik zag en zie bij veel meisjes en vrouwen dezelfde patronen, waarvan ik wist en weet dat je deze door te boksen kunt verbreken.  

Vanaf kleins af aan, hebben velen van ons geleerd om als vrouw zijnde te zorgen voor alles en iedereen. Een ouderwets systeem dat we met ons meedragen vanwege ongelijkwaardige rolpatronen uit het verleden. Nee zeggen en egoïstisch durven te zijn, hebben we vaak niet met de paplepel ingegoten gekregen. Het altijd maar goed willen doen voor een ander en de ander belangrijker maken, des te meer. 

Op zich is met een ander willen helpen niks mis mee, maar als dit een levenswijze wordt waar jij jezelf steeds weer op de tweede plaats zet, dan wordt het schadelijk. Frustraties en woede bouwen zichzelf op, omdat je jezelf niet gezien en gehoord voelt en je geen manier kent hoe je dit kunt uiten.

Ik wist zelf een hele tijd niet waar mijn grenzen lagen, laat staan dat ik deze goed bewaakte. Ook hield ik me overdreven bezig met het helpen van de mensen om me heen. Dat gaf me een goed gevoel, omdat ik mensen graag gelukkig zie. Ik deed dit dus uit naastenliefde, maar als ik heel eerlijk ben ook uit angst. Ik ademde de overtuiging dat mensen me dan lief zouden vinden. Onbewust heb ik ook lang geloofd dat als ik iedereen maar hielp, ze mij nooit zouden verlaten of pijn zouden doen. Guess what? Dat gebeurde toch.

Ook leek het veiliger, omdat de focus op deze manier niet op mezelf lag. Geven voelde natuurlijker dan ontvangen. Het ontbrak me nog aan moed en zelfliefde om voor mezelf te kiezen en een ander iets te weigeren. Dat is nog steeds een worsteling, ook al word ik er elke dag beter in. 

Het gekke is ook dat we zo graag andere mensen willen helpen, maar niet door hebben dat we ze hiermee juist zwakker maken door er altijd maar te zijn en het voor hen op te lossen. Door een ander steeds te ´verzorgen´ maken we onszelf ogenschijnlijk sterker, en de ander afhankelijk van ons. Misschien omdat we zo stiekem hopen, dat diegene ons dan niet in de steek laat of ons meer waardeert? 

Jezelf wegcijferen of de ander ´klein´ houden. Zoals je ziet gaat een ander helpen gepaard met verschillende valkuilen.

Hoe kunnen we elkaar dan wel helpen? Ik denk door goed voor onszelf te leren zorgen. Dat resulteert automatisch weer in empathie en mededogen voor een ander. Het is meer dan oké om jezelf op de eerste plaats te zetten. Je wordt er veel gelukkiger van en je dwingt de mensen om je heen om ook in hun kracht te gaan staan. Probeer het eens.  Zet jezelf eens op je prioriteitenlijstje en kijk wat er gebeurt! 

I used to say, i will take care of you.
Now i say, i will take care of me for you, if you will take care of you for me.   

Jim Rohn. 

Fotografie: Julia Meenk Photography